విషాద మోహనం
-----------------------

ఆవిడ కట్టుకున్న పట్టుచీరె రెపరెపలు
ఇంకా నా చెవుల్లో రింగు రింగు మంటూనే ఉన్నాయ్
ఆవిడ నడిచిన పాలరాయి నేలంతా దుమ్మూ ధూళితో
నిండిపోయి అనునిత్యం అత్యంత  చిరాకు పుట్టిస్తున్నది..
ఆవిడ పడకగది అదేమిటో శీతలం కమ్మేసినట్లనిపిస్తున్నది..

శిశిరమంతా రాలిపడిన ఆకులు గాలికి కొట్టుకొచ్చి
ముఖద్వారమంతటినీ విపరీతంగా కప్పేసాయి..
వసంతం వచ్చినా ఆవిడ స్మృతుల్లోంచి తేరుకోలేని నేను
నగుమోముతో ఎలా మీకు దర్శనమివ్వగలను మీరే చెప్పండి..

[క్రీ పూ] --157-87 నాటి ..ఒకచైనీస్ కవితకు అనుసృజన]