నిన్ననీ శిరోజాల కుదురులోంచి

కసిగా జారిపడిన మల్లెపూవులా

నీ పద ఘట్టనలక్రింద జాలిగా

నలిగిపోవాలన్న భావన నాకులేదు.

నీ మందస్మిత నయనారవిందం లోంచి.

రాలిపడిన ముత్యపు గవ్వలా

శకలమై చిక్కి శల్యమౌ తున్న

రీతిలోనేను కృశించిపోవాలన్న

ధ్యాస యేమాత్రం నాకు లేదు

నీ మధురమైన మాటలతో

మౌనాన్నాశ్రయించిన క లల బరువుతో

న లుగుతున్న కాల ఘంటి కలా

కన్నీటి కడలిలో మునిగితేలాలన్న మురిపెం నాకస్సలులేదు.

నీవు ఉస్సురుస్సురనుకుంటూ తిట్టుకుంటూ

దీవిస్తున్న రీతిలో అభినయిస్తూ చేయించిన

స్వర్ణాభరణాలతో నీ కట్టెదుట సౌందర్య లలామగా

నా అందచందాలను ప్రదర్శించాలన్న ప్రగాఢ విశ్వాసం

ససేమిరా !! నా దేహంలోని యే అణువులోనూ

ప్రకటితమవదని తెలుసుకో--

=======================================

.