నన్నేమీ అడక్కండి!!!
-----------------------రావెల
***********************************
ఆనవసంబాధాలనుంచి
మనసు మరచుకున్నావెందుకని
 మాత్రం నన్నడక్కండి..
కొండలూ గుట్టలనూ ధ్వంసంచేసిపారేసి
ఇండ్లకు పునాదిరాళ్ళుగా పేర్చుకున్నారు..
హరితవనాలనన్నీ విధ్వంసం చేసి
రాజధానిని నిర్మిస్తున్నారు..
మట్టినేలను సైతం ఆకాశ హర్మ్యాలకోసం
మవ్శానంగామార్చి మృదుహాసాన్ని నటిస్తున్నారు..

 రహదారులన్నింటినీ రణరంగాల్లా
కాలుష్యకారకాలుగా మార్చేసి  శబ్దాలతో
 నిండిపోయేలా చేసి  ఎక్కడికయినా పారిపోదామనిపించేస్తున్నారు..
ఈ జనారణ్యాలు నివాసయోగ్యం కాదనిపించేస్తున్నారు..
ముక్కుమూసుకుని జపతపాలతో మునిగిపొవడడమే మేలనిపించేస్తున్నారు..
==================================================
నన్నేమీ అడక్కండి[2]
-----------------------రావెల
***********************************
నాముఖద్వారం అప్పిసెం
మూసే వుంటుందెందుకని మాత్రం
నన్ను ససేమిరాడగొద్దు!!
వసంతంవెల్లివిరిసిన నేలనంతటినీ
శిశిరరుతువులామార్చి ఆశలతోనిండిన
ఆకులన్నింటినీ క్రూరంగారాల్చేస్తున్నారు..
ఈ ప్రక్కన ప్రవహించే పిల్లకాలువ ఒడ్దునుసైతం
దుర్మార్గం దురాక్రమణజేసి ఇండ్లను నిర్మించుకుంటున్నారు..
పగటి చీకటితో అలమటిస్తున్న ప్రభుత్వాలకనులుగప్పి
అధికారుల తలలను అవినీతిలోముంచేసి
తమ పబ్బం గడుపుకుంటున్నారు..

ఉదయాన్నే దినపత్రికలన్నే నేర వార్తలతోనింపి
సున్నితమైన నా మనసును క్షగాత్రంగా మార్చేసి
కులుకులు నటించేస్తున్నారు..
మనిషిని కదిలిస్తే మానభంగాల
కధలే వినబడుతున్నాయి..
ఇంతకన్నా నాతలుపులు బిడాయించుకుని
కృష్ణా,రామాంటూ తత్వదర్శనాలతో
మునిగి తేలడమే మేలనిపించేస్తున్నారు..
========================================

నన్నేమీ అడక్కండి!![3]
=================రావెల

ప్రభాత సమయాన పాదచారిగా
కనిపించడంలేదని ఒక్క ప్రశ్నను
వేసి నన్ను మాత్రం విసిగించకండి..

ఇప్పటిదాకా నేను చేస్తూ వచ్చిన
 దేశ  సంచారాలు చాలు!
ఎక్కడ పర్యటించినా ఇక్కట్ల భారతమే
ఎదురవుతూ వస్తున్నది..

మనసు మనసులో స్థిరంగా నిలబడకుండా
చలన శీలగ మారి  వేధిస్తున్నది..

కోహినూరు వజ్రాన్ని తిరిగి మనదేశానికి
ఎందుకు తేవడంలేదని కోపం
ప్రకటించగలవాళ్ళెందరు?

పంచతంత్రంలోని నీతికధలను
నిత్యం గుర్తుచేసుకుని జీవిస్తున్నవారెమందరు?

శతక సాహిత్యంలో ప్రస్ఫుటించే
ప్రసన్నమౌ వాక్యాలను గుర్తుంచుకుని
జీవితగమనాన్ని మలుచుకుంటున్నవారెందరు?

ఈ తత్వహితమైన బోధనలను
ఎవరితోపంచుకునేవీలు కలగడంలేదు..
మౌనంగా నావరకు నేను ఇంటి నాలుగు
గోడలమధ్య గోప్యంగా గుట్తుగా ఉండడమే మేలని
నిశ్శబ్ద  సామ్రాజ్యంలో నివసించడమే మేలని
అనవరతం కాక్షిస్తున్నాను..
ప్రపంచదర్శనంలో ఆశించిన ప్రయోజనం
సిద్ధించడంలేదన్న యదార్ధాన్ని గ్రహించాను..
అందుకే నాయాత్రలన్నింటికీ విరామం ప్రకటించేస్తున్నాను..
===============================================

చీకటి  చైతన్య యాత్ర

---------------           రావెల

చీకటిగూడా ఇకనుంచి

చైతన్య యాత్రను 

చేపట్టబోతున్నానని

అన్ని మా మాధ్యమాలద్వారా

ఓ రంగురంగులప్రకటను 

విడుదలచేసింది.

చిక్కటి చీకటి 

తన నలుపురంగును

ఎప్పుడు ఎందుకు ఎలా మార్చేసుకుందో

నన్న ప్రశ్న అప్పటినుంచీనా

కుమ్మరి పురుగులా 

తొలిచేయడం మొదలెట్టింది.

రోజుకో కండువాకప్పుకుని

వీధులవెంట అదో విజయంగా

భావిస్తూ నిస్సిగ్గుగా

తిరగ గలుగుతున్న

ఛోటానో , బడానో ఐన నేతలా

ఊపిరిని బిగబట్టుకోవాల్సినంత

బిగ్గరగా నినాదాలను చేస్తూ

ఊరేగుతుండడంతో దీనికీ ఉత్సాహం

ఊపిరిలూదినట్లున్నది.

ఓదార్పుయాత్రలతో ఒకడు

వర్గాలవారీగా చైతన్య 

యాత్రలంటూ మరొకడూ స్వేఛ్చగా

తిర్గడంచూసి దీనికీ

 ధైర్యమొచ్చినట్టున్నది.

కులాలవారీగా జరుపుకుంటున్న

వనసమారాధనలు ఊతమిచ్చాయేమోమరి!!

మతాలవారీగా సమ్మతమౌతున్న

అసహానికి చెంపపెట్టుగా

 ఈ చైతన్య యాత్రలన్నీ

 దిగ్విజయం కావాలనీ

నిద్రాణమై చేవచచ్చిపోతున్న జాతి

హృదయపూర్వకంగాకోరుకోవడంలో 

విశేషమేముందని చీకటిని

తరిమికొట్టాలని భావించే వెలుగురేకలూ

విచ్చుకోవడం మానేసి నిస్త్రాణగా పడివుంటున్నాయ్!!

=======================================================

జీవనచిత్రాలు-6
=================
పల్లెటూర్లో పుట్టి పెరగడంవల్లనేమో
పుట్టిన తేదీలు జరుపుకునే ఆనవాయితీ
మా ఇంటా ఒంటా లేదని చెప్పుకోవడం రివాజుగావుండేది..


నేనందుకు భిన్నమైన వాతావరణంలో పెరిగిన వాడినికూడా
నాకుకూడా ఆ ఆనవాయితీ పరంపరంగా పాతికేళ్ళదాకా కొన సాగింది...పెళ్ళయాక తను నాజీవితంలో భాగస్వామ్యం పంచుకున్నాక పుట్టినరోజును జరుపుకోవడం మొదలయింది..
అది మొదట్లో కొంచం ఎబ్బెట్టుగా అనిపించినా తను చూపిన శేద్ధకు
మురిపెంగా ముఖ కవళికలు మారేవి..
ఉదయానేలేస్తూనే తలకు నూనెనంటి నొసటన పెద్దకుంకుమ బొట్టుపెట్టి
తల స్నానానికి తను స్వయంగా సహకరించేది..అలా పిల్లలు పెద్దవాళ్ళయేదాకా అలాసాగినా ఆ తర్వాత స్నానాలగదిలో ఒంటరిగానే తలంటుకోవడం ప్రారంభమయింది..నేనడిగితే ఒద్దంటున్నానని తనే ఒక కొత్తచొక్కా లాగు కొని తెచ్చి దేవుడిదగ్గర కొబ్బరికాయ కొట్టించి పాయసం తినిపించి వస్తధారణ చేసుకోమని
చిరునవ్వులతో సత్కరించేది..అలా పిల్లల పుట్టినరోజులకొచ్చేసరికి
కేకులా కాండిల్ లు ప్రవేశించాయి..తను ఎమ్మె బి ఈడి చేసిందిగనుక మొదటిదగ్గరనుంచీ ఏకవచన సంబోధనను ఇష్టపడే వాడినిగాదు..
బాగా కోపం నెత్తికెక్కితేమాత్రం ఏమ్మా రాణీ గారూ ఏమిటిది అని
కొంచం గద్దిస్తుండేవాడిని తనుమాత్రం చివరిదాకా ఏమిటి స్వామీ
అంత హంగామాచేసారు ఇంత చిన్నదానికేనాZ? అంటూ ఒక చిరుమందహాసంతో ఆకోపాన్ని కొండెక్కించేఏది..ఇప్పుడు తను కాలధర్మం చెందాకా ఆపుట్టినరోజు హంగామాలు పూర్తిగా కాదనుకున్నా ఆ పురా స్మృతులను మనోవల్మీకంలోంచి బయటకు లాగి
కనులను చెమరించుకోవడం తప్ప ఇంకేం చేయలేని అసమర్ధత నన్నంటి
పెట్టుకుని నయగారాలు పోతుంది..

తా//క...మావూర్లో ఒకబూబమ్మ వుండేది..చాలాసార్లు మాఇంటికి వచ్చి ఆ పుటకతేనె కాగితం ఇప్పించవా అని అమ్మా నాన్నలను బ్రతిమాలుతుండేది..అంత అమాయకత్వం విస్తరించిన మారుమూల పల్లె వాసులం..పుట్టిన తేది కాగితం కొచ్చిన తిప్పలవి.

శతమానం భవతి....
======================================రావెల


మూడు పదులవయసులో ముచ్చటపడి మరీ
అరిషడ్వర్గాలు నన్ను ఆనందంగా బందీనిచేసి మురిపిస్తాయి


నాలుగుపదులు నవ్వుతూ నన్ను దాటివెళ్ళుతున్నప్పుడు
ఇకపై రోగాలబారిన బందీనికాకూడదని గట్టిగా విశ్వసిస్తాను..

యభయ్యో,అరవయ్యో పడుల్లోకి రాగానే గుండె గొప్పగా కొట్టుకోవడం విని
నన్ను నేనే అభినందనపరంపరలో ముంచెత్తుకుంటూ వుంటాను.



డెబ్భయోపడిలోకి చేరుకున్నాక అనారోగ్యలక్షణాలు
నాతో చెలిమి చేయాలని అనుక్షణం తహ తహ లాడుతాయి.

ఎనభయ్యోపడికి చేరుకోగానే దూరదూరతీరలచెంత
నినదించే మృత్యు ఘంటికలు నన్ను చేరుకుంటున్నసత్యాన్ని గ్రహిస్తాను..


తొంభయ్యోపడిలోకి తొటృ పడుతూ చేరువవగానే
నాలోని ఆత్మవిశ్వాసం నన్ను కొత్త మధువులను రుచిచూడమని ప్రేరే[పిస్తుంటాయి..

అన్ని దశల్లోనూ ఆ పరమాత్ముడే నన్ను నిరంతరం నడిపిస్తున్నాడని గ్రహించి
అతని పిలుపుకోసమే ఆశగా ఎదురుచూస్తూ సంకీర్తనలు వింటూ
శేష జీవితానికి ముగింపుగా  మంగళహారతులు పాడడంలో
మునిగితేలుతుంటాను..

===================================================

మనం మన మూలాలను మరచిపోయి పరాయిమతంవైపు
పరాజ్ఞ్ముఖతను ప్రదర్శించకుండా కన్నార్పకుండా
చూస్తున్న రోజుల్లో..ఒక రకంగా ఆటవిడుపుగా నిన్నటిరోజున
పండుగ వైభవాన్ని పంచుకోవడానికి నేనుంటున్న దేశంలో
ఒక ప్రదేశమ్నుంచి ఒక 2 గంటలు కారులో ఇద్దరు మితబృందమైన
దంపతులతోకలిసి,శ్వేతజాతీయులు నడుపుతున్న ఒక ఆశ్రమానికి
[కృష్ణుడికి తనువు,మనసులను అంకితంచేసిన ఒకచోటకు వెళ్ళిరావడంజరిగింది..ఇదేరాష్ట్రంలో మల్బెరీ అన్న వూరిలో
మురారి కీర్తన్ ఆశ్రంపేరిట నడుపబడుతున్న చోటుకు వెళ్ళడం జరిగింది..
దారిపొడవునా పల్లెలే సాక్షత్కరించడంతో ముగ్గురమ్ముగ్ధులయాము..

అక్కడకు చేరుకోగనే హృదయపూర్వకంగా నమస్కరిస్తూ చిరిఉనవ్వుతో
ఆశ్రమ పెద్ద[గాధి] స్వాగతం చెప్పడం జరిగింది.. ఒక నలుగురు యువకులు[శ్వేతజాతీయులే] అక్కదున్న దేవాలయ ప్రాగణాన్ని అలంకరించడంలొ నిమగ్నమయారు.కృఇష్న,కృఇష్ణ,అన్న నామస్మరణకే
వారు అంకితమైనట్లు కనిపించింది..బయటకెళ్ళి తిరీగి ఆలయ ప్రాగణం ప్రవేసించిన ప్రతిసారి దేవుడి విగ్రహాలముందు సాష్ఠాగపడుతూ ప్రవేసించడంగమనించాము..
మాకోరికమేరకు ప్రాంగణాన్ని మంగలతోరణాలతో అలంకరించే బాధ్యతను స్వీకరించడానికి వారు అనుమతివ్వడం జరిగింది..
మామిడాకులనుబోలిన ఇంకొంచం మందపాటి [          ]ఆకులతొ
ద్వారబంధాలు,కిటిఉకీలు తోరణాలు కట్టి అలంకరించడం, విగ్రహాలకు మాలలు గుచ్చడంలాంటికర్యక్రమాలకు సహకరించడంజరిగింది..

ఆశ్రంలో విశేషాలుకొన్ని..అక్కడ గోసమ్రక్షణకు ఒక గోశాలను నిరించుకోవడం,పూలమొక్కలు,కాయగూరలమొక్కలు పెంచడం,గోమయంతో
అగరు వత్తీలు తయారు చేయడం,ఆవు నెయ్యి గడ్డపెరుగుతోటి మద్జ్యాహ్న భోజనం బాల్యాన్ని గుర్తుచేసింది.అప్పుడె చిలికిన మజ్జిగలోంచి వెన్న పెరుగు,మీగడను రుచిచూసి ముగ్ధులమయాము..
ఆకూరగాయలౌ పూర్తిగా చిఒంపోస్ట్ ఎరువులతోనే పండించినవి కవడంతో,ఆరుచి అమృతతుల్యమనడంలో ఎలాంటి అతిశయోక్తి లేదు..

కలిసి నడుద్దాం రా
--------------------------రావెల
-----------------------------------
ఇప్పటిదాకా
విసుగూ విరమమన్నదితెలియకుండా
తుమ్మ బంకలా అంటుకునిపోయి వదలను పొమ్మంటూ
భీష్మించుకు కూర్చున్న
వైవిధ్యపు వైమనస్యాలతో
వేదనచెందుతూ కూర్చుంటున్నాం..
మనిషులుగా భూమ్మీదకు రాలిపడిన
వాళ్ళమేగదా!!
మంచి మనసులతో ఎందుకు ఒకరితో మరొకరం
 చెలిమిబలిమిని తెలుసుకుని స్నేహం
చెయ్యలేకపోతున్నాం?
ప్రభాతాన విరగబూసి
పరిమళభరితమై సువాసనలు వెదజల్లే
సుమాలను చూసినేర్చుకుందాం!!
చలన శీలయై పరుతూ ప్రవహించే
 నదీ నదాల  ధృతిని గుర్తుతెచ్చుకుని
మనమార్గాన్ని సమున్నతంగా సవరించుకుందాం!

కక్షల కావేషాల బురఖాలను విసర్జించి
కౌగిలింతల ప్రస్థానంలోని కమ్మదనాన్ని విస్తరించుకుంటూ పోదాం!
చేతులోచేయివేసుకుని మనచుట్టూ ఇప్పటిదాకా
మనతీరును నిరసిస్తూ వచ్చిన తోటి సమాజం నివ్వెరపోయేలా
రా! నూతనంగా మనం నవనవోన్మేషంగా నిర్మించుకున్న
కొత్తదైన బాటలో ఉత్సాహాన్ని ఊపిరిగా మలచుకుని
ముందుకు మున్ముందుకు అడుగులువేస్తూ కలిసి నడుద్దాం రా!!
=======================================

మరికొంత వయసు దాటాక------
-------------------------------రావెల
==========================================

పడమటికనుమల చాటుకు
పరుగెట్టుకెళుతున్న ప్రభాకరుని చూసి
అలా దిగులుపడుతూ దిగాలు చెందుతావేం?
వచ్చినచోటుకు వెళుతున్నాడని సంతసించలేమా?

బాల్యావస్థలో ప్రాధమిక విద్యాలయాల్లో
వరుసగా భట్టీయం పట్టిన శతక సాహిత్యాన్ని
పునశ్చరణచేసుకుంటూ వల్లెవేసుకుంటూ కూర్చుందాం..

ఉరకలెత్తే వయసులోఉత్ప్రేరకంగా చదువుకున్న
ప్రబంధాలలోని అష్థాదశవర్ణాలలొ అధికంగ ప్రేమించిన
శృంగారాన్ని రసగంగాధరులమై మరోసారి జుర్రుకుందాం ,రా!

నడివయసుకొచ్చేసరికి నడుంకూలదోసుకుని చెవులకు రింగుల్లా
తగిలించుకున్న శ్రవణ సాధనాలతో పరవశించిపోతూ
రామదాసు కీర్తనలతోనో,అన్నమయ్య సంకీర్తనలతోనో
హాయిగా వింటూ కాలాన్ని చెరుకురసంలామార్చుకుని సేవిద్దాం రా!!

వయసునొసలుపై ముసలిరేఖలు చిత్రించారని మొహం ముడుచుకుంటే ఎలా?
అన్నిదశలలోను అనుభవించిన జీవితాన్ని అసురసంధ్యవేళలో
ఆసాంతం నెమరువేసుకుంటూ,జీవిత ధ్యేయం ధన్యమయిందని
సుఖశాంతులతో సౌమనస్యంగా సౌశీల్య మనస్కులమై సాగిపోదాం రా!
=============================================

వయసు కొంత మరలాక---
----------------------------రావెల
************************************
నేనూ నీవూ ఒక పడికి చేరుకున్నాక
వయసుకు తగ్గ ముచ్చట్లతో మురుసుకుంటుంటాం!
కాళ్ళు పీకుతూ వుంటాయి,కళ్ళు వేటికోసమో
వెదుకుతూ విసిగివేసారుతూ వుంటాయి..

పగలంతా విసుగుగా వెసులుబాటును
 వాటేసుక్కూర్చుంటాం..
వయసు నొసలుపై గీసిన ముసలిరేఖలు
ఎక్కడ విదితమౌతాయేమోనని అద్దం ముందుకు
వెళ్ళడానికే అనుక్షణం జంకుతూ వుంటాము..

కనులు తొందరతొందరగా మూతబడుతుంటే
పడమటింటికి పయనమయే సూరుడి చిత్తగింపును
పనిమాలా  వీక్షిస్తూ కూర్చుంటాం..

అప్పుడప్పుడూ నడక దారిలో పాదచారులుగా
ప్రతి గతకాలపు మధుర స్మృతులనూ
నెమరువేసుకుంటూ మురిసిముక్కలయిపోతుంటాం..

ఎదురుగా వున్న కవితా సంపుటుల్లోని
 చిన్ని చిన్ని అక్షరాలను కలిపిచదువుకోవడానికి
నానా యాతన పడుతూ నవ్వులతో కాలక్షేపం చేస్తుంటాం..

బాల్య స్నేహితులెవరైనా కనబడితే ఆపురా స్మృతులను
పదే పదే హెచ్చరించుకుని మనలోమనమే నవ్వుకుంటుంటాం..

యువతరం ఎదురైతే ఎక్కడ తాతగారని సంబోధించి
మన అసలు వయసును గుర్తుకు తెస్తారేమోనని
ప్రక్కకు తప్పుకుని పారిపోతుంటాం..

ఇద్దరంకలిసి కాఫీతోనో తేనీరుతోనో మద్యపానంతోనో
మనవయసును మరిపించే జ్ఞాపకాల ప్రవాహాల్లో
మునిగితేలుతూ వయసును మరచి నవ్వులే నజరానాలుగా
నయగారాలొలకబోస్తూ నవనవోన్మేషంగా చివురులు తొడుగుతూంటాం.

[ఒక చైనీస్ కవితను చదివిన నేపధ్యంలో...]

మళ్ళీ ఒకసారినీతో మాట్లాడితే బాగుండునన్న తపన

ఏ పూలచెట్టును పలకరించినా నీతోనేమోనంటున్న పులకరింత..

గోరింటాకును పులుముకున్న చేతులను చూసినప్పుడల్లా

నీవే అందంగా దగ్గరుండి అలంకరించావేమోనన్న భావన..

ఎదురుగా నిలుచున్నా ఎదనిండిన దు:ఖంతో

మౌనాన్నాశ్రయిస్తానేమోనన్న భయం అనుక్షణం వెంటాడి

నన్ను నిరంతరం ఓడిస్తూ,తనే గెలిచానన్న గర్వంతో నిక్కుతుంది..

చిలిపి కృష్ణుడు గోలతో గెలిచితీరె
గోల కృష్ణుడు చిలిపిగా గెలుచుకొచ్చె
గోపికమ్మలు ప్రేమగా ముద్దలిడుచు
ముద్దుపెట్టగ బుగ్గలుగడ్డకట్టె..
===================
చిలిపి కృష్ణుని లీల చెప్పవే గోపికా
వెన్న ముద్ద తినుచు ముద్దులిడెన?
కొంగుబట్టిలాగి కోరికె లడిగెనా?
నిజము చెప్పవమ్మ నంగ నాచి !

స్వగతం
========
నా నొసటన తీర్చి దిద్దిన విభూదిరేకలు
నేను నమ్ముకున్న మతం నేర్పిన
 ధర్మంలోని తిలకధారణ
అన్నీ మూకుమ్మడిగా నన్ను అవమానాల
 పాల్జేయడానికే సిద్ధమయాయి...
నా కళ్ళల్లో ఎగసిపడుతున్న అమాయకత్వం
నా గుండెలోనుంచి పొంగిప్రవహించే
జ్ఞాన కిరణాల ధునులు  మాత్రం
ఎవ్వరి కంటా విశ్లేషణకు
 కూడా కనబడకపోవడం-
విచక్షణకు మాత్రమే గురికావడం
--ఎందుకోమరి?

గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా
గుండెను కలుక్కుమనిపించే
అనురాగ సింధువువు నీవు

గొంతుకలో పొలమారినప్పుడల్లా
నీ ప్రేమానురాగాల ప్రవాహమే
దాపుకొచ్చి ఆదుకుంటుంది..

మనిషి పోతె మాత్రమేమి
మమతానుబంధం గట్టిగా
పట్టుకుని వదలకపోతే చాలుగదా!!

===========================

మనాదికి చేరువగా
-----------------------------రావెల..
శిశిర ఋతువులోని ఎత్తుగాలులన్నీ
బలంగా వీస్తూ కళ్ళను బైర్లుగమ్మిస్తున్నవి..
తెలిమబ్బులన్నీ క్రమ క్రమంగా గుంపులుగాచేరి
పచ్చికబయళోళనూ,నందన వనాలను మూకుమ్మడిగా
వట్టిపోయేలాచేసి వ్యధార్తులను గావిస్తున్నవి..

పిల్ల కాలువ వెంట వడి వడిగా పరుగెత్తాలనున్న
కాగితం పడవ అడుగుముందుకు వేసే మార్గం కనబడక

ఆపసోపాలుపడుతూ అనాధలా ఆక్రోశిస్తున్నది..
సమీపంలో కుదురుకున్న సముద్రం నీతి మట్టంపై

ఎగ శ్వాస దిగ శ్వాసలతో ఎగిరెగిరిపడుతున్నవి..

పడవనడుతున్న వాడుకూడా ఇవ్వాళెందుకో
విషాద గీతాలనాలపిస్తూ, విసుగునధికంచేస్తున్నాడు..

అనుక్షణం ఆవిడను గూర్చిన స్మృతులే
 మనోవల్మీకాన్నధివసించి ఊపిరిసలుపకుండా
ఉప్పెనలా ఎగసి ఎగసి పడుతున్నవి..
గడ్దకట్టిన హృదయం మాత్రం మౌనరాగాల నాలపిస్తూ
మరో మంచి భవిష్యత్తు ఉంటుందని భరోసాగా
విశ్వసిస్తూ కాలం వెళ్ళదీస్తున్నది..
[ఒక చైనీస్ కవితను చదివిన నేపధ్యంలో---]

================================

విషాద మోహనం
-----------------------

ఆవిడ కట్టుకున్న పట్టుచీరె రెపరెపలు
ఇంకా నా చెవుల్లో రింగు రింగు మంటూనే ఉన్నాయ్
ఆవిడ నడిచిన పాలరాయి నేలంతా దుమ్మూ ధూళితో
నిండిపోయి అనునిత్యం అత్యంత  చిరాకు పుట్టిస్తున్నది..
ఆవిడ పడకగది అదేమిటో శీతలం కమ్మేసినట్లనిపిస్తున్నది..

శిశిరమంతా రాలిపడిన ఆకులు గాలికి కొట్టుకొచ్చి
ముఖద్వారమంతటినీ విపరీతంగా కప్పేసాయి..
వసంతం వచ్చినా ఆవిడ స్మృతుల్లోంచి తేరుకోలేని నేను
నగుమోముతో ఎలా మీకు దర్శనమివ్వగలను మీరే చెప్పండి..

[క్రీ పూ] --157-87 నాటి ..ఒకచైనీస్ కవితకు అనుసృజన]

శిశిరజ్యోత్స్న

*******************

ఆమె వెళ్ళగానే

గదినిండా సురభి ళ పరిమళం

నా నాసికాపుటాలను తాకి

నవనవోన్మేషమయింది

ఆమె చూపులు

నిశితంగా నావైపు సారిస్తే

నానిజాయితీ తొట్రుపడి

దృష్టి మరల్చడం తప్పనిసరయింది

మళ్ళీ ,మళ్ళీ

ఆమె యీగదికి పదేపదే రావాలని

తన చిరుదరహాసామృత ఝరులతో

నా హృదయకుహరాలనుస్యూతంగా

పరిషేచనం చేయాలని

పడేపదే మనసు అభ్యర్ధిస్తున్నది.

అభిలసిస్తున్నదికూడా

ఎదో ఒక ఎడతెగని ఆలోచన

గుండె గొంతుకలో తారట్లాడుతూ

ఆశాఉషస్సులచెంతకు

ఆబగాపరుగెట్టిస్తున్నది

ఆమె పునరాగమనంకోసం

అంకితభావంతో ఎదురుచూస్తున్నది మనసు

ఆ మధురతరమైన ప్రణయానురాగతరంగాలు

ఈ వలపు మహోదధిని అలరిస్తాయని

ప్రగాఢంగా విశ్వసిస్తున్నాను. .

==================================

ఆమూలాగ్రంగా ----

===============

వేసవికాలమంతటా

వేడిమి పొగలు సెగలు కమ్ముతూ

వాతావరణాన్నంతటినీ

ప్రచండభానుని ప్రోత్సాహంతో

చెమటలు పట్టిస్తున్న వేళ ...

అతడొక్కడూ నింపాదిగా

ఒక పుస్తకాన్నిముందేసుకుని

ఆరోజు సాయంత్రమ్నుండీ 

అర్ధరాత్రి అడుగులో అడుగువేసుకుంటూ

 అరుదెంచేవేళదాకా

పుస్తకాన్ని ఆసాంతం నమిలేసే పురుగులా

దీపపు కాంతిలో ధగద్ధగాయమానంగా

దేదీప్యంగా వెలుగువిరజిమ్ముకుంటూ తనప్రపంచంలోతనే

ఒక మహారాజులా నిద్రను జయించిమరీ వెలుగులీనుతున్నాడు..

 బయట పరిసరాలన్నీ ఉరుములూ మెరుపుల నిట్టూర్పులతో

ఉద్రిక్తమై ఉస్సురుస్సరునుకుంటూ ఆపసోపాలు పడుతున్నది..

అయినా అతడు ఆకావ్యపరీమళాలను ఆస్వాదించే పనిలో

మునకలువేస్తూతేలిపోతూ వుంటే

నిశ్శబ్దంకూడా రాజ్యమేలడం మానేసి

 నిద్రకుక్రమిస్తున్న ధోరణి విశదమౌతున్నది..

అతడుమాత్రం తన ఏకాగ్రతకు భంగం వాటిల్లకుండా

మేజాబల్లమీదకు ఒరిగిపోతూ కావ్యపఠనం కొనసాగిస్తున్నాడు.

మెరిసిపోతూ అతడిని మురిపిస్తున్న కొన్నిపంక్తులు అతని మస్తిష్కంలో

చోటుకోసం క్రిందామీదాపడుతూ అన్వేషణలో చిత్తాన్ని కేంద్రీకరిస్తున్నవి..

ఆమూలాగ్రంగా ఆపుస్తకాన్ని ఔపోసనపడుతూ అతను

 ఆనందంగా రంకెలువేస్తున్నధోరణిలో అమృతోపమైన ఆసక్తితో

తనపఠనాసక్తిని కొనసాగిస్తున్నాడు..

బయట బాహిరకంగా ఎంతగా గడబిడలతో

వాతావరణం అతలాకుతలమౌతున్నా పుస్తకంలోని

 పంక్తులమీదనుండి అతడి దృష్టిమాత్రం మరల్చలేకపోతున్నది..

అతనికన్నా అదృష్టవంతుడిని ఎంపికచేయడం ఎంతకష్టతరమైనపనో

అందరికీ అవగతమౌతున్నది..

అందుకే అతడిని ఆశ్రయించి అంతటా అమృతమే

అనియతంగా  వర్షిస్తున్నట్లుగా గోచరమవుతున్నది..

--------------------------------------------------------------

రావెల పురుషోత్తమ రావు

1651 Briarcliff Dr

nolensvilleTn 37135

------------------------------------------

పుట్టిన ప్రధమ సంతానం అల్లారు ముద్దుగా పెరుగుతూ
ఏకసంథాగ్రాహిగా అందరిమనసులను దోచుకుంటున్నవేళ
చిన్న జ్వరం వచ్చినప్పుడు ఆపల్లెటూరులో వున్న డాక్టర్ల
దగ్గరకెళితే-- రెండుసార్లు మత్తుమందునెక్కించడం వలన
అనంతలోకాలకు తరలివెళ్ళిన నేపధ్యంలో
తను యం.యే[చరిత్ర] చేసివుండడంతో తనకు యేదయిన
ఉపాధినికల్పిస్తే ఆదు:ఖ సముద్రంలోంచి త్వరితగతిన
బయటపడుతుందిలెమ్మని అతికష్టం మీద భ్,యీడి సీటును
సంపాదించి చెప్పించడం జరిగింది..అప్పుడే పుట్టిన చిన్నబబుతో
ఇంట్లో సాకవలసిన వృద్ధురాలితో పనులన్నీ నిభాయించుకుంటూ
చక్కగా ఆకోర్సును పూర్తిచేయడం..నేరుగా ఒక విద్యాలయానికి
ప్రధనోపాధ్యాయురాలిగా వుంటూ అంచలంచలుగా ఎదిగినా ఎంతో
అణకువకు మారు పేరుగా జీవితగమనాన్ని మలుచుకోవడం ఒక విశేషం..

మధుసేవ
------------------రావెల
*******************************

నల్లటి మేఘాల గుంపులన్నీ
ధరణీతలాన్ని చీకటి
గుయ్యారంలా మార్చివేస్తున్నప్పుడు

వసంతాన్ని వాకిలి చెంతకు
చేరుకోకుండానే కొందరు విఫల మనోరధులు
ఆటంకపరుస్తూ ఆత్మ తృప్తినందుతున్నారు..

పాతరలోంచి పైకుబికి వస్తున్న గతకాలపు
జ్ఞాపకాలనన్నింటినీ విజృంభించి విస్తరించకుండా
తీసుకోవాల్సిన జాగ్రత్తలను తీసుకోవడంలొ అలక్ష్యంకూడదుసుమా!!


దిగులు చీకట్లు మనో వైశాల్యాన్ని
ఆక్రమించుకుని దు ఖభాజనం
చేయాలని తీర్మానించుకుని
అలజడులను సృష్టించకముందే
మనముందున్న మధువును సేవిస్తూ
మధుపాత్రలను ఖాళీచేస్తూ
 పానశాలను పునీతంచేద్దాం---

[ఒక చైనీస్ కవితకు స్వేఛ్ఛానువాదం]

గాలి ఈలవేసిన శబ్దం
మేఘం ప్రేమగా ఆశీస్సుల
నందించిన తరుణం
వెదురుపొదలోంచి పుట్టుకొచ్చిన
కర్రపుల్లలోంచి వెలువడిన
నాదక్రియద్వారా నినదించిన
సంగీతం సుమగీతమై
వెల్లి విరిసిన మధుర క్షణం
వీనులవిందుకు అర్ధం
 విశదమైన  వేణు గానపు విజ్ఞానం
అక్షరాలా మధురాతి మధురం.......

పెదవులనంటిన తేనె , బిందువుల్లా
జారిపడుతున్నదా !! అన్నట్లు ఆశగా
ఎదురుచూసిన అందమైన బృందగానలోలునిగన
డెందమంత ఆనంద సంధాయకమై ఉప్పొంగకుండునా?
రసధునిలో ఓలలాడక మిన్నకుండునా!!

నిన్ననీ శిరోజాల కుదురులోంచి

కసిగా జారిపడిన మల్లెపూవులా

నీ పద ఘట్టనలక్రింద జాలిగా

నలిగిపోవాలన్న భావన నాకులేదు.

నీ మందస్మిత నయనారవిందం లోంచి.

రాలిపడిన ముత్యపు గవ్వలా

శకలమై చిక్కి శల్యమౌ తున్న

రీతిలోనేను కృశించిపోవాలన్న

ధ్యాస యేమాత్రం నాకు లేదు

నీ మధురమైన మాటలతో

మౌనాన్నాశ్రయించిన క లల బరువుతో

న లుగుతున్న కాల ఘంటి కలా

కన్నీటి కడలిలో మునిగితేలాలన్న మురిపెం నాకస్సలులేదు.

నీవు ఉస్సురుస్సురనుకుంటూ తిట్టుకుంటూ

దీవిస్తున్న రీతిలో అభినయిస్తూ చేయించిన

స్వర్ణాభరణాలతో నీ కట్టెదుట సౌందర్య లలామగా

నా అందచందాలను ప్రదర్శించాలన్న ప్రగాఢ విశ్వాసం

ససేమిరా !! నా దేహంలోని యే అణువులోనూ

ప్రకటితమవదని తెలుసుకో--

=======================================

.

ప్రభాత గీతం
-------------------------

వాతావరణం బాగాచల్లబడింది
దారంతా పొగమంచుతో దట్టంగా
కమ్ముకుని పోయింది...
చిరుజల్లుల వాన కూడా తుంపరలను
రాల్చడం ఆపివేసింది..
వసంతం వర్ణ సముచ్చయంగా
వొడలు విరుచుకుంటున్నది..
గెంతుతున్న చేపపిల్లలతో
కొలనంతా సందడితో నిండిపోయింది..

పూలన్నీ పరాగ ధూళులతో
ముఖాలను అందంగా అద్దుకుంటున్నాయి
కొండచరియలమీద  పచ్చికబయలు
కంఠ దఘ్నంగా పెరిగిపోయింది..
వెదురుతోటమాత్రం ఆకాశాన్ని ముద్దిడుకోవాలనీ
ముగ్ధమనోహరంగా మోజుపడుతున్నది..
పవన దుందుభులు తమ సయ్యాటలను క్రమేపీ
తగ్గించుకోవాలని తహతహ పడుతున్నవి..
ప్రభాత  సుందరికి శుభస్వాగతం పలకాలని
ప్రకృతియావత్తూ సర్వసన్నద్ధమై ఎదురుచూస్తున్నది..
[ LipO[701-762] చైనీస్ కవిత ఆధారంగా]

దుభాషీ
---------------

ఎగురుతున్న తూనీగలు
ఎవ్వరి ప్రతినిధులో
గుర్తుపట్టగలిగావా?
వాన చినుకులకోసం
అర్రులు చాచి ఎదురుచూసే
రైతన్నలకు హితైషులు..

వరుణుని దగ్గరకు నేరుగా
వారి హృదయగత వేదనను
అనావృష్టి వలన జరిగే
అనర్ధాలను సవివరంగా
అందజేసే వార్తాహరులు
దుశ్శాలువాలు కప్పుకున్న
దుభాషీలని తెలుసుకో!!
=======================

డక్షిణాదిన ఓ మారుమూలనున్న ఆపల్లెలో
నా శేషజీవితం గడపాలన్న చిరకాలవాంఛ
ఇన్నాళ్ళకిలా నెరవేరినందుకెంతో సంతోషంగా వుంది..
మనసున్న మనుషులక్కడ పుష్కలంగా వుంటారని ప్రతీతి..

నేనుండే ఇల్లు అస్సలు పెద్దదేంకాదుసుమా!!
ఒక మమచం, ఒక చాపా చాలుగదా ఈ వయసులో నాకు..
ఇరుగుపొరుగువారప్పుడప్పుడూ వచ్చి మనసారా పలుకరించే
వీలంటూ వుంటే చాలుగదా ఇంకా అంతకన్నా సౌహార్దం ఏంకావాలి?

పాతజ్ఞాపకాలు నెమరేసుకుంటూ నాతో పంచుకోగలిగిన అనుభవజ్ఞులైన
స్నేహితులుంటే చాలుగదా ఇంకేం కావాలినాకు చెప్పండి..
ప్రాచీన కావ్యాలను పునశ్చరణ చేసుకోకోగలిగిన
తీరికుంటే చాలునాకు..అంతకన్నా ఆనందం ఇంకేముంటుంది నాకు నిజంగా!!

క్లిష్టమైన పద సంచయం ఎదురయితే అన్వయాన్నందించగలిగిన
స్నేహితులుండడంకన్నా ఇంకేం కావాలి? మనసును ఆరోగ్యకరంగ

ఉంచుకోవడం అప్పుడొక లెక్కంటారా విజ్ఞులు మీరే చెప్పండి!!
[ఒక చైనీస్ కవితకు[క్రీ శ. 372-427 ప్రాంతం] స్వేఛ్చానువాదం]
==============================================

విదేశీ పద్యాలు---1
-------------------------------
అవధాన ప్రక్రియలో విదేశాల్లో నివసించే
ఆడువారు బహు నిష్ణాతులు
ఇంకా ఉద్యోగంలో మునిగితేలేవారయితే
ద్విగుణితంగా పృఛ్చకులుగ నరిస్తుంటారు..