వేసవికాలమంతటా
వేడిమి పొగలు సెగలు కమ్ముతూ
వాతావరణాన్నంతటినీ
ప్రచండభానుని ప్రోత్సాహంతో
చెమటలు పట్టిస్తున్న వేళ ...

అతడొక్కడూ నింపాదిగా

ఒక పుస్తకాన్నిముందేసుకుని
ఆరోజు సాయంత్రమ్నుండీ అర్ధరాత్రి
అడుగులో అడుగువేసుకుంటూ అరుదెంచేవేళదాకా
పుస్తకాన్ని ఆసాంతం నమిలేసే పురుగులా
దీపపు కాంతిలో ధగద్ధగాయమానంగా
దేదీప్యంగా వెలుగువిరజిమ్ముకుంటూ తనప్రపంచంలోతనే
ఒక మహారాజులా నిద్రను జయించిమరీ వెలుగులీనుతున్నాడు..


 బయట పరిసరాలన్నీ ఉరుములూ మెరుపుల నిట్టూర్పులతో
ఉద్రిక్తమై ఉస్సురుస్సరునుకుంటూ ఆపసోపాలు పడుతున్నది..
అయినా అతడు ఆకావ్యపరీమళాలను ఆస్వాదించే పనిలో
మునకలువేస్తూతేలిపోతూ వుంటే
నిశ్శబ్దంకూడా రాజ్యమేలడం మానేసి
 నిద్రకుక్రమిస్తున్న ధోరణి విశదమౌతున్నది..

అతడుమాత్రం తన ఏకాగ్రతకు భంగం వాటిల్లకుండా
మేజాబల్లమీదకు ఒరిగిపోతూ కావ్యపఠనం కొనసాగిస్తున్నాడు.

మెరిసిపోతూ అతడిని మురిపిస్తున్న కొన్నిపంక్తులు అతని మస్తిష్కంలో
చోటుకోసం క్రిందామీదాపడుతూ అన్వేషణలో చిత్తాన్ని కేంద్రీకరిస్తున్నవి..
ఆమూలాగ్రంగా ఆపుస్తకాన్ని ఔపోసనపడుతూ అతను
 ఆనందంగా రంకెలువేస్తున్నధోరణిలో అమృతోపమైన ఆసక్తితో
తనపఠనాసక్తిని కొనసాగిస్తున్నాడు..

బయట బాహిరకంగా ఎంతగా గడబిడలతో
వాతావరణం అతలాకుతలమౌతున్నా పుస్తకంలోని
 పంక్తులమీదనుండి అతడి దృష్టిమాత్రం మరల్చలేకపోతున్నది..

అతనికన్నా అదృష్టవంతుడిని ఎంపికచేయడం ఎంతకష్టతరమైనపనో
అందరికీ అవగతమౌతున్నది..

అందుకే అతడిని ఆశ్రయించి అంతటా అమృతమే
అనియతంగా  వర్షిస్తున్నట్లుగా గోచరమవుతున్నది..