అందమైన చందమామ
అదృశ్యమార్గం పట్టేస్తే
దినం తెల్లవారనుపొమ్మంటూ
దిగాలు ముఖంతో కూర్చుంటుంది..

మధు చంద్రికలకు సిద్ధమయిన
వధువు గొంతు మూగబోతుంది..
కరగ్రహణంచేసిన వరుడు
నివ్వెరబోతుంటాడు..

వెండిగిన్నెలోనో,మట్టిపిడతలోనో
కలిపినబువ్వ తిననని
శిశువు భీష్మించుకుంటాడు..
మారుదారితెలీని తల్లిమనసు
మరుక్షణమే తల్లడిల్లుతుంది..

తారలకీ విలంబనమే తనువును
తహతహలతో ఉడికిస్తుంటుంది..
ఆకాశం నివ్వెరబోయి
ఆర్తనాదం లంకించుకుంటుంది..

హిమాచలమొక్కసారి
 వేడెక్కిన ఊహనాకు
సహారాఎడారి కన్నీటిసంద్రమై
పొంగి  పొరలినట్లు

వద్దమ్మా! వద్దుతల్లీ
వగపు బాధసైపలేను
తలక్రిందులుగ ఈజగతిని
దర్శించగ నోపలేను..
వలపుతేరుపై ఊరేగే
కలలతోనె తృప్తి మాకు..
=========================