ప్రభాతసమయాన
మనసుకు ఆహ్లాదాన్నికలిగించే
సుప్రభాత శ్లోకమే నీవనుకున్నాను..

వసంతం వచ్చేసిందనగానే
మావిచిగురులమాటున వినిపించే
కోయిలమ్మ స్వరగానమే నీవని తలచాను..

వానలు జడివానలై వర్షించినప్పుడు
అదే నీ అనురాగామృత ధారలని
ఆహ్లాదంతో గ్రోలాను...

శరద్ హేమంతాలలో వీచే చలినెగళ్ళకు
నులివెచ్చగా కప్పుకునే ఊలు దుప్పటివని మురిసాను..

గ్రీష్మం వచ్చినా సాయంత్రానికి వీచే
మలయమారుతం నీవని గ్రహించి మృదుహాసంతో మెరిసాను..

శిశిరం అడుగిడగానే చెప్పా పెట్టకుండా పండుటాకులా
నేలకు రాలిపడతావని ఊహించలేక కృంగి కృశించాను..