అమృతం ఇంటిపట్టున తలదాచుకున్న సమయాన.
=============================================
వేసవి వేడిమినంతా
దినకరుడు ధరణీతలంపై
ఏకధాటిగా విస్తరింపజేసినవేళ
అతడొక్కడలా ఇంటిపట్టునేవుండి
ఆరగారంగా అదోఇదోతిని,తాగుతూ
ఒక పుస్తకంపురుగులా పరిణామంజెంది
దీపపుకాంతిలోగూడా దేదీప్యమానంగా
వెలిగి వేడిమికిదూరంగా మంచిపుస్తకం చెంతన
మనసును చల్లబరుచుకుంటూ, మౌనరాగాన్నాలపిస్తున్నాడు..
బయట వాతావరణమంతా ఒక్కసారిగా మారిపోయింది..
ఉరుములూ మెరుపులతో జనావళిని భయకంపితంజేయడం మొదలెట్టింది..
అప్పటిదాకా ఒక వలయంలా ఏర్పడి రాజ్యపాలనంజేసిన నిశ్శబ్దం
వరుణదేవుడి కరుణకు చాలా దూరం విసిరివేయబడి..అల్లకల్లీఓలం వైపు అడుగులువేయడం మొదలెట్టింది..
అతనుమాత్రం ఏమాత్రం చెక్కుచెదరకుండా పట్టుకున్న పుస్తకాన్ని
పట్టువదలని విక్రమార్కునిలా ఆ కావ్యగత పరీమళాలను
ఆస్వాదించడంలో మునకలేస్తూ మురిసి ముక్కలయిపోతున్నాడు..
అతని చుట్టూ,పాతకొత్తలమేలుకలయికగా అమృతం కురిసినట్లనిపించింది..
పుస్తకాన్ని ఔపోసనపట్టడంలో నిమగ్నమవడం పూర్తయాక
అర్ధరాత్రివేళ ఆనందమయుడై ఒక వెలుగువెలుగుతూ
సాహిత్య ప్రస్థానంలో సౌజన్యశీలియై ప్రకాశిస్తున్నాడు..
తనకు నచ్చినపనిలో ఆపాదమస్తకం మునిగితేలడంలోని అపురూపమైన ఆసక్తికి ఆశ్చర్యపోవడం
ఆమె వంతై పెదవి అంచులమాటున చిరునవ్వులపూలు పూయడం అవిడకు అనుభవంలో
కొత్తనిపించకపోవడం అసలు సిసలు అందమె ఆనందమని మురిసిపోవడానికి మూలాధారమై నిలిచింది..
================================================================
